Augustus

Ik loop op een zondagmorgen door Amsterdam oud-zuid. De zon schijnt. De eerste corpsmeisjes komen uit hun dispuuthuizen, getooid in pyjamabroek en Ugg laarzen. Op zondag mag iedereen weten dat ze brak zijn. Een verdwaalde, dronken toerist slentert over het drassige gras van het museumplein. Hij wandelt dwars door een voetbalwedstrijd heen. Op het fietspad dat zich voor mij uitstrekt, komen ze aanrijden. Twee typische oud-zuid dames. Kleden zich nog steeds in Chanel, blind voor het feit dat het merk zich de afgelopen tien jaar meer is gaan richten op woonwagenkamp bewoners. Er zijn twee dingen die ik altijd doe als er oud-zuid dames langskomen: ruiken en luisteren, op zoek naar Chanel nummer 5 en een Gooisch accent. Wat een heerlijke combinatie is dat toch.  Ik spits mijn oren. Terwijl de vrouwen lachend voorbij fietsen, zegt de één tegen de ander: “Ja, die ken ik uit die sekssauna weet je nog?”. Ik ben aan de grond genageld. Enkele seconden later voel ik het zachte aroma mijn neus binnensluipen, nummer 5.

Wat een prachtige dag.