Augustus

JESS3 / The State of The Internet from JESS3 on Vimeo.

Ik merk dat ik de afgelopen maanden steeds vaker op verjaardagen en etentjes zit uit te leggen waarom Twitter zo’n hype is. Iedereen die graag online zit en met nieuwe diensten en apps experimenteert, zal dit bekend in de oren klinken. ”Twitter… pfff… dat vind ik dus zo’n onzin. Gaan mensen een beetje lopen tweeten dat ze op de plee zitten.” Okay, dat zijn ook het soort mensen dat ik maar al te graag unfollow. Toch heeft Twitter meer potentie dan location-based toilet updates. Twee voorbeelden die de kracht van deze online dienst goed weergeven:

Ik sta graag op mijn longboard (een soort groot skateboard) en deel dit feit natuurlijk online met mijn vrienden. Zo nu en dan post ik een fotootje op Facebook of een filmpje van een mislukte trick op Youtube. Als ik het vondelpark in rijd, deel ik dit met mijn mede boarders op Foursquare en Twitter.

Dit lijkt op het eerste gezicht een weinig zeggende tweet die binnen een dag of twee is verdwenen in de spelonken van het internet. Toch heeft deze update ervoor gezorgd dat er ergens in een andere tijdzone, bij mensen die ik nog nooit heb ontmoet, een belletje is gaan rinkelen. Het kleine longboard bedrijfje Bustinboards gevestigd in New York houdt Twitter in de gaten. Als er iemand waar dan ook ter wereld het woord ‘longboard’ tweet, neemt Bustinboards, indien relevant, contact met je op. Een paar uur na mijn tweet kreeg ik dan ook een berichtje van de jongens met de vraag of ik hun website eens wilde checken.

Longboard tweets

Er zitten genoeg spammers op Twitter die op krampachtige wijzen hun dienst of product aan de man proberen te brengen. Bustinboards hoort daar niet bij, ze weten hun doelgroep direct te bereiken. Ze gaan de dialoog aan, leggen elke klant uit waarom hun longboards het beste zijn en haalden mij na een maand over om een board te bestellen. Twitter heeft een gigantisch marketing potentieel voor bedrijven zoals Bustinboards.

Bustinboards in contact met haar klanten

Maar het platform biedt ook mogelijkheden voor ons leken. Elke status update wordt namelijk op een gigantische stapel van meningen gegooid en elke mening heeft een potentiële invloed op anderen. Elke tweet kan daarmee het begin zijn van een gerucht of een buzz. Grote bedrijven weten dit en houden Twitter daarom nauwlettend in de gaten. Tweet iemand iets negatiefs dan zoeken de voorheen onbeweegbare dinosaurussen contact met de verantwoordelijke twitteraar.

Een week geleden zat ik voor de zoveelste keer zonder internet, iedereen die klant is bij UPC kent het probleem ongetwijfeld. Het helpdesknummer en de slechte muziek die ik moet aanhoren tijdens het wachten, ken ik inmiddels uit het hoofd. Als ik na een kwartier eindelijk iemand aan de telefoon krijg, werkt hij de tekst op zijn computerscherm netjes af. “Meneer, ik ben hier om u te helpen, wilt u als eerst even de stekker van uw modem eruit halen zodat het moden kan resetten?”. “Natuurlijk wil ik dat.” Tuut Tuut Tuut. Ik bel ook via mijn modem. Ik bel opnieuw en krijg na 20 minuten (a 10 cent per minuut) een andere helpdesk medewerker aan de telefoon. Ik leg uit wat er zojuist is gebeurd en vraag om een vergoeding voor de wachttijd. “U snapt natuurlijk wel dat UPC geen vergoeding geeft meneer.” Een paar minuten later tweet ik  over het voorval.

@UPC

Nog een paar minuten later gaat mijn telefoon. Ik kan het bijna niet geloven; aan de lijn een vriendelijke meneer, duidelijk getraind in het voeren van telefoongesprekken en het aanbieden van excuses. Er wordt twee euro van mijn volgende rekening ingehouden en er komt de volgende dag nog een monteur langs. “Wat fijn dat u het probleem aankaartte via Twitter meneer, op die manier kunnen wij goed zien wat er echt speelt bij onze klanten.”.